PHILIP CATHERINE - Biografie
Al sinds de jaren '60 is Philip Catherine één van de vooraanstaande figuren van de Europese jazzscène. Zijn samenwerking met jazzgrootheden zoals Chet Baker, Tom Harrell, NHOP, Stéphane Grappelli, Larry Coryell, Dexter Gordon, Charles Mingus, zijn unieke stijl en klankkleur alsook zijn ongebreidelde inzet voor de muziek zijn van een niet te miskennen invloed geweest op de ontwikkeling van de Europese jazz.
Slechts 18 is Philip Catherine wanneer hij met het Lou Bennett trio op tournee door Europa trekt. In 1971 wordt hij door Jean-Luc Ponty gevraagd om mee te spelen in diens kwintet. Dat jaar komt ook de eerste plaat onder zijn naam, 'Stream', uit, en daarop volgen in 1974-75 de albums "September Man" en "Guitars". Jazzliefhebbers uit de hele wereld ontdekken een nieuwe ster aan het jazzfirmament: een jonge, virtuoze gitarist die ook een begenadigd componist blijkt te zijn.
De plaat 'Transparence' uit '86 werd een bestseller en is tegelijk ook één van Philip's uitverkoren opnames. Daarop volgen begin jaren '90 twee schitterende cd's met trompettist Tom Harrell : Moods Vol.I en II.
In zijn lange carrière werd Philip Catherine gelauwerd met talrijke prijzen. Zo kreeg hij in 1990, samen met Stan Getz, de "Bird Prize" tijdens het Northsea Jazz Festival, en in 1998 mocht hij in Parijs een Django D'Or in ontvangst nemen voor "Beste Europese Jazzmuzikant". In 2001 werd hem de ZAMU 'Lifetime Achievement Award' uitgereikt. In November 2002 ontving hij de eretitel "Maestro Honoris Causa" van de Stichting Antwerps Conservatorium (vorige jaren toegewezen aan Jos van Immerseel, Sigiswald Kuijken, Toots Thielemans).
Philip Catherine's soepel swingend gitaarspel en zijn lyrische composities weten elk publiek te begeesteren. En, ook al is Catherine een vingervlugge snarenvirtuoos, toch pakt hij nooit uit met gratuite technische demonstraties. Liever concentreert hij zich op de puurheid van de klank, intensiteit van improvisaties en uiterst hecht samenspel met zijn muzikanten.
Philip Catherine alterneert met plezier tussen duo, trio, kwartet en kwintet. Met zijn trio en kwartet reisde hij al de hele wereld rond. Sinds een aantal jaren vormt hij een duo met pianist Bert van den Brink, wat zeer in de smaak valt van zowel jazzliefhebbers als van een klassiek publiek. Philip heeft tevens een duo met de Franse gitaarvirtuoos Sylvain Luc. Na hun eerste try-out concert begin 2004, dat meteen een daverend succes was, heeft dit duo al enkele schitterende concerten gebracht, waarbij virtuositeit en lyriek samen met een forse dosis humor de sleutel van hun succes is.
Philip Catherine's lyrische composities lenen zich uiterst goed voor arrangementen voor grotere ensembles en hij treedt dan ook regelmatig op met big bands, kamerorkesten, en met ensembles als Piacevole en Soledad.
In '97 tekent Philip Catherine bij het jazzlabel Dreyfus Records. Zijn eerste cd voor dit platenlabel, "Philip Catherine- Live" is meteen ook het eerste live-album uit zijn discografie. De verzamelde jazzkritiek is uiterst enthusiast. De Cd krijgt o.m. een 4 ½ ster-vermelding in "Down Beat" in de V.S. en is 'de plaat van het jaar' voor "Jazz Nu".
"Guitar Groove" (1998) opgenomen in de States - met de ritmesectie Jim Beard, klavieren - Alphonso Johnson, bas en Rodney Holmes, drums - is een van de zeldzame Europese jazz-cd's die een Top 20-plaats verovert in de Gavin Jazz Chart/USA.
"Blue Prince" verschijnt in november 2000 - met trompettist Bert Joris en met ritme sektie Hein Van de Geyn en Hans Van Oosterhout. De CD ontvangt schitterende kritiek (o.m. "CHOC de l'Année" in JazzMan).
Zijn album 'Summer Night' (Dreyfus, nov 2002) - met Philippe Aerts (contrabas), Joost Van Schaik (drums) en Bert Joris (trompet en flugelhorn) - wordt door de internationale pers onthaald als een van de beste cd's van het jaar en stond in de VS in de Jazz Charts.
Philip Catherine recentste cd "Meeting Colours" kreeg schitterende kritiek in de internationale pers. Het repertoire bestaat uit composities van Philip gearrangeerd door de bekende Belgische trompettist Bert Joris en opgenomen met het Brussels Jazz Orchestra (BJO), dat door artiesten als Kenny Werner en Maria Schneider wordt beschouwd als een van 's werelds beste big bands, en ook de eerste Europese big band is die genomineerd werd in de Down Beat Critics Poll.
Philip Catherine werkte mee aan de nieuwe CD "Passage" van de groep SOLEDAD, gewijdt aan de muziek van Frédéric Devreese. De CD werd gelauwerd in de pers en het release-concert in Brussel kreeg een staande ovatie van een uitverkochte zaal.
Philip Catherine's nieuwe Cd "GUITARS TWO", het eerste solo-album van zijn carrière, is eind Januari 2008 gereleased op Dreyfus Jazz. De gitarist speelt eigen composities en enkele nummers van de Braziliaanse componist/gitarist Guinga, Stéphane Grappelli of Nicolas Fiszman, op twee of soms meer gitaren, als een soort conversatie met zichzelf. De plaat wordt bejubeld in de pers en krijgt superlatieve reacties van over de hele wereld.
_______________________
Some press quotes :
Guitars Two : « CHOC » "Une pure merveille." (JazzMan, 2/2008)
"Tout simplement un des plus beau disques de guitare de la rentrée!" (Guitarist Acoustic, 2/2008)
"Eine hervorragende neue CD. Eine ganz neue Facette seiner beeindruckenden Musikalität." (JAZZTHING, 2/2008)
"Locker swingend und elegant arrangiert." (JAZZPODIUM, 2/2008)
"Der Lyriker, meisterhafter Maler seelischer Landschaften. Ein ungewöhnliches und ungewöhnlich interessantes Album." (AKUSTIK GITARRE, 2/2008)
"Elegantes Single-Note Spiel: Elegisch, besonnen." (JAZZTHETIK, 2/2008)
"Sein lyrischer Ton hat selten ein besseres Fundament gefunden." (KULTURNEWS, 2/08)
"Catherine is 's werelds beste jazzgitarist." "Zo had Autumn Leaves nog nooit geklonken en zo zal het nooit meer klinken." (Utrechts Nieuwsblad, 12/98)
" Hij is al veertig jaar actief in de ere-divisie van de jazz en veroverde zich daar een welverdiende plaats naast grootheden als Charlie Mingus, Chet Baker, Dexter Gordon en Benny Goodman. Maar sinds hij de whisky heeft ingeruild voor spa rood en zich als een puber zo fanatiek weer op zijn gitaar heeft geworpen, bereikt Philip Catherine nog grotere hoogten dan tot nu toe voor mogelijk werd gehouden. Met zijn nieuwste album, 'Summer Night', schiet hij helemaal in de roos. Zijn geluid is tegelijkertijd weldadig fris en doorleefd diep." (NRC Handelsblad 26/10/2002)
"Philip Catherine trio in Bimhuis - overtuigend, fris en swingend." "Opvallend was de frisheid en de gretigheid waarmee het trio speelde. Het klonk alsof ze de jazz pas een dag te voren hadden uitgevonden." "Een prachtig optreden van één van de grote jazzgitaristen."
(René de Hilster, CultuurPodium - 6/1/07)
"Philip Catherine, dernier "Romantique". "Philip Catherine est un des derniers "romantiques" du jazz. Philip Catherine ne joue pas de la musique : il est la musique. Répertoire parfait. Montée en puissance tout au long de la soirée. Lyrisme à fendre l'inconscient. Musique, musique, parfois avec ces airs de simplicité qui vous font croire que rien n'est plus facile que d'observer un photon dans sa course. Le grand art. » (Francis Marmande, Le Monde - 20/3/07)
"The sound is pure magic ... solid musicianship and direct emotion." (John Barrett, Jazz USA)
"The Belgian guitarist Catherine takes John Scofield's mix of John Coltrane and Jimi Hendrix a step further by adding Django Reinhardt's gypsy soul into the mix. That's a lot of famous and talented guitar pickers in a row; Catherine belongs right up there with them." (International Herald Tribune, 11/98)
"Guitar Groove ....One of those albums which is so good you can't stop playing it" (Manchester Evening News, 2/99)
" C'est « du jazz », du vrai, du solide, un goût exceptionnel, un toucher de soie, une personnalité délicieuse que l'on sent à chaque barré, à chaque note. ... Le meilleur disque, le plus fin, de la rentrée." (Le Monde, 2/11/2002)
« Summer Night » : Disque d'Emoi (Jazz Magazine, 10/2002)
"Une fois de plus, Philip Catherine nous prouve - sans aucune frime - qu'il compte parmi les grands noms de la guitare jazz". (Guitar & Bass, dec 2000)
(Blue Prince) : « Philip Catherine est l'un des plus grands, des meilleurs guitaristes de notre temps. » (Midi Libre, 30/11/2000)
"... le grand Philip Catherine, sans avoir l'air d'y toucher, réinvente la recette du jazz pêchu et mélodique : "groovy". C'est que ça lui suinte des doigts à cet homme-là!" (Jazz Magazine, 11/98)
« Ein Konzertauftritt des Philip Catherine Quartets wie dieser darf ohne weiteres als Jazzkultur in Perfektion gelten. » (Fränkischer Tag, 3/3/2001)
« Brillanter Jazz-Gitarist. ... Das 'The Blue Prince' Stargastspiel des Philip Catherine Quartett war hochkarätiger Jazz, interpretiert von einem überragenden Weltklasse-Gitarristen un einer hörenswerten Begleitband. Nur selten kommt man in den Genuss, Jazz in solcher Vollendung zu hören. » (Nürnberger Zeitung, 5/3/2001)
PHILIP CATHERINE - Selected Discography
as a leader :
* STREAM ('70) Warner 46049
* SEPTEMBER MAN ('75) Atlantic 40 562
* GUITARS ('75) Atlantic 50 193
* BABEL (80) Electra 52 244
* END OF AUGUST ('82) WeA K 58 450-
*TRANSPARENCE ('86) Inakustik 8701CD
* SEPTEMBER SKY ('88) September 5106CD
* OSCAR ('88) Igloo 060CD
* I REMEMBER YOU ('90) Criss Cross
* MOODS, vol.I ('92) Criss Cross 1060
* MOODS, vol.II Criss Cross 1061CD
* Philip Catherine "LIVE" (97) Dreyfus Jazz FDM 36587
* GUITAR GROOVE (98) Dreyfus Jazz FDM 36599
* BLUE PRINCE (2000) Dreyfus Jazz FDM36614
* SUMMER NIGHT (2002) Dreyfus Jazz FDM 36637
* MEETING COLOURS (4/2005) Dreyfus Jazz FDM 36675
* GUITARS TWO (1/2008) Dreyfus Jazz FDM 46050
and with :
Chet BAKER : "Baker/Catherine/ Rassinfosse" Igloo 034CD
"Chet's Choice" Criss Cross 1016 CD
"Strollin" Enja 5005CD
"In Bologna, Live" Dreyfus 191 133-2
Stéphane GRAPPELLI:" Young Django" MPS 15510
"Live 1992" Birdology 517392-2
"Grappelli/Ponty/Catherine" America 6139
Larry CORYELL : "Twin House" Atlantic 50 342
"Splendid" Electra 52 986
N.H.O. PEDERSEN : "The Viking" Pablo 2310 894
"Art of the Duo" Enja8016-2
Dexter GORDON: "Something Different" Steeple Chase Scs 1136
Charlie MINGUS : "Three or Four Shades of Blue" Atlantic SD 1700
Charlie MARIANO/Jasper Van 't Hof : "Sleep my Love" Contemp LC 6055CD
MARIANO/Van 't Hof /Don ALIAS : "Operanoia" ('96) Intuition 3158 2
Didier LOCKWOOD/Chr. ESCOUDE : "Trio" JMS 031
Carla BLEY/Mike MANTLER : More Movies" Watt 10A/1A
Michaël GIBBS "The Only Chrome Waterfall Orch" Bronze BR 2012
Barney WILEN/Palle DANIELSSON :"Sanctuary" IDA 029CD
Jacques PELZER "Tribute to the Band Box" Igloo 106
Emmanuel BEX/Aldo ROMANO : "Trios"
SOLEDAD "Passage - the music of F. Devreese" EMI/Virgin Classics
and many others ....
.
Al sinds de jaren '60 is Philip Catherine één van de vooraanstaande figuren van de Europese jazzscène. Zijn samenwerking met jazzgrootheden zoals Chet Baker, Tom Harrell, NHOP, Stéphane Grappelli, Larry Coryell, Dexter Gordon, Charles Mingus, zijn unieke stijl en klankkleur alsook zijn ongebreidelde inzet voor de muziek zijn van een niet te miskennen invloed geweest op de ontwikkeling van de Europese jazz.
Slechts 18 is Philip Catherine wanneer hij met het Lou Bennett trio op tournee door Europa trekt. In 1971 wordt hij door Jean-Luc Ponty gevraagd om mee te spelen in diens kwintet. Dat jaar komt ook de eerste plaat onder zijn naam, 'Stream', uit, en daarop volgen in 1974-75 de albums "September Man" en "Guitars". Jazzliefhebbers uit de hele wereld ontdekken een nieuwe ster aan het jazzfirmament: een jonge, virtuoze gitarist die ook een begenadigd componist blijkt te zijn.
De plaat 'Transparence' uit '86 werd een bestseller en is tegelijk ook één van Philip's uitverkoren opnames. Daarop volgen begin jaren '90 twee schitterende cd's met trompettist Tom Harrell : Moods Vol.I en II.
In zijn lange carrière werd Philip Catherine gelauwerd met talrijke prijzen. Zo kreeg hij in 1990, samen met Stan Getz, de "Bird Prize" tijdens het Northsea Jazz Festival, en in 1998 mocht hij in Parijs een Django D'Or in ontvangst nemen voor "Beste Europese Jazzmuzikant". In 2001 werd hem de ZAMU 'Lifetime Achievement Award' uitgereikt. In November 2002 ontving hij de eretitel "Maestro Honoris Causa" van de Stichting Antwerps Conservatorium (vorige jaren toegewezen aan Jos van Immerseel, Sigiswald Kuijken, Toots Thielemans).
Philip Catherine's soepel swingend gitaarspel en zijn lyrische composities weten elk publiek te begeesteren. En, ook al is Catherine een vingervlugge snarenvirtuoos, toch pakt hij nooit uit met gratuite technische demonstraties. Liever concentreert hij zich op de puurheid van de klank, intensiteit van improvisaties en uiterst hecht samenspel met zijn muzikanten.
Philip Catherine alterneert met plezier tussen duo, trio, kwartet en kwintet. Met zijn trio en kwartet reisde hij al de hele wereld rond. Sinds een aantal jaren vormt hij een duo met pianist Bert van den Brink, wat zeer in de smaak valt van zowel jazzliefhebbers als van een klassiek publiek. Philip heeft tevens een duo met de Franse gitaarvirtuoos Sylvain Luc. Na hun eerste try-out concert begin 2004, dat meteen een daverend succes was, heeft dit duo al enkele schitterende concerten gebracht, waarbij virtuositeit en lyriek samen met een forse dosis humor de sleutel van hun succes is.
Philip Catherine's lyrische composities lenen zich uiterst goed voor arrangementen voor grotere ensembles en hij treedt dan ook regelmatig op met big bands, kamerorkesten, en met ensembles als Piacevole en Soledad.
In '97 tekent Philip Catherine bij het jazzlabel Dreyfus Records. Zijn eerste cd voor dit platenlabel, "Philip Catherine- Live" is meteen ook het eerste live-album uit zijn discografie. De verzamelde jazzkritiek is uiterst enthusiast. De Cd krijgt o.m. een 4 ½ ster-vermelding in "Down Beat" in de V.S. en is 'de plaat van het jaar' voor "Jazz Nu".
"Guitar Groove" (1998) opgenomen in de States - met de ritmesectie Jim Beard, klavieren - Alphonso Johnson, bas en Rodney Holmes, drums - is een van de zeldzame Europese jazz-cd's die een Top 20-plaats verovert in de Gavin Jazz Chart/USA.
"Blue Prince" verschijnt in november 2000 - met trompettist Bert Joris en met ritme sektie Hein Van de Geyn en Hans Van Oosterhout. De CD ontvangt schitterende kritiek (o.m. "CHOC de l'Année" in JazzMan).
Zijn album 'Summer Night' (Dreyfus, nov 2002) - met Philippe Aerts (contrabas), Joost Van Schaik (drums) en Bert Joris (trompet en flugelhorn) - wordt door de internationale pers onthaald als een van de beste cd's van het jaar en stond in de VS in de Jazz Charts.
Philip Catherine recentste cd "Meeting Colours" kreeg schitterende kritiek in de internationale pers. Het repertoire bestaat uit composities van Philip gearrangeerd door de bekende Belgische trompettist Bert Joris en opgenomen met het Brussels Jazz Orchestra (BJO), dat door artiesten als Kenny Werner en Maria Schneider wordt beschouwd als een van 's werelds beste big bands, en ook de eerste Europese big band is die genomineerd werd in de Down Beat Critics Poll.
Philip Catherine werkte mee aan de nieuwe CD "Passage" van de groep SOLEDAD, gewijdt aan de muziek van Frédéric Devreese. De CD werd gelauwerd in de pers en het release-concert in Brussel kreeg een staande ovatie van een uitverkochte zaal.
Philip Catherine's nieuwe Cd "GUITARS TWO", het eerste solo-album van zijn carrière, is eind Januari 2008 gereleased op Dreyfus Jazz. De gitarist speelt eigen composities en enkele nummers van de Braziliaanse componist/gitarist Guinga, Stéphane Grappelli of Nicolas Fiszman, op twee of soms meer gitaren, als een soort conversatie met zichzelf. De plaat wordt bejubeld in de pers en krijgt superlatieve reacties van over de hele wereld.
_______________________
Some press quotes :
Guitars Two : « CHOC » "Une pure merveille." (JazzMan, 2/2008)
"Tout simplement un des plus beau disques de guitare de la rentrée!" (Guitarist Acoustic, 2/2008)
"Eine hervorragende neue CD. Eine ganz neue Facette seiner beeindruckenden Musikalität." (JAZZTHING, 2/2008)
"Locker swingend und elegant arrangiert." (JAZZPODIUM, 2/2008)
"Der Lyriker, meisterhafter Maler seelischer Landschaften. Ein ungewöhnliches und ungewöhnlich interessantes Album." (AKUSTIK GITARRE, 2/2008)
"Elegantes Single-Note Spiel: Elegisch, besonnen." (JAZZTHETIK, 2/2008)
"Sein lyrischer Ton hat selten ein besseres Fundament gefunden." (KULTURNEWS, 2/08)
"Catherine is 's werelds beste jazzgitarist." "Zo had Autumn Leaves nog nooit geklonken en zo zal het nooit meer klinken." (Utrechts Nieuwsblad, 12/98)
" Hij is al veertig jaar actief in de ere-divisie van de jazz en veroverde zich daar een welverdiende plaats naast grootheden als Charlie Mingus, Chet Baker, Dexter Gordon en Benny Goodman. Maar sinds hij de whisky heeft ingeruild voor spa rood en zich als een puber zo fanatiek weer op zijn gitaar heeft geworpen, bereikt Philip Catherine nog grotere hoogten dan tot nu toe voor mogelijk werd gehouden. Met zijn nieuwste album, 'Summer Night', schiet hij helemaal in de roos. Zijn geluid is tegelijkertijd weldadig fris en doorleefd diep." (NRC Handelsblad 26/10/2002)
"Philip Catherine trio in Bimhuis - overtuigend, fris en swingend." "Opvallend was de frisheid en de gretigheid waarmee het trio speelde. Het klonk alsof ze de jazz pas een dag te voren hadden uitgevonden." "Een prachtig optreden van één van de grote jazzgitaristen."
(René de Hilster, CultuurPodium - 6/1/07)
"Philip Catherine, dernier "Romantique". "Philip Catherine est un des derniers "romantiques" du jazz. Philip Catherine ne joue pas de la musique : il est la musique. Répertoire parfait. Montée en puissance tout au long de la soirée. Lyrisme à fendre l'inconscient. Musique, musique, parfois avec ces airs de simplicité qui vous font croire que rien n'est plus facile que d'observer un photon dans sa course. Le grand art. » (Francis Marmande, Le Monde - 20/3/07)
"The sound is pure magic ... solid musicianship and direct emotion." (John Barrett, Jazz USA)
"The Belgian guitarist Catherine takes John Scofield's mix of John Coltrane and Jimi Hendrix a step further by adding Django Reinhardt's gypsy soul into the mix. That's a lot of famous and talented guitar pickers in a row; Catherine belongs right up there with them." (International Herald Tribune, 11/98)
"Guitar Groove ....One of those albums which is so good you can't stop playing it" (Manchester Evening News, 2/99)
" C'est « du jazz », du vrai, du solide, un goût exceptionnel, un toucher de soie, une personnalité délicieuse que l'on sent à chaque barré, à chaque note. ... Le meilleur disque, le plus fin, de la rentrée." (Le Monde, 2/11/2002)
« Summer Night » : Disque d'Emoi (Jazz Magazine, 10/2002)
"Une fois de plus, Philip Catherine nous prouve - sans aucune frime - qu'il compte parmi les grands noms de la guitare jazz". (Guitar & Bass, dec 2000)
(Blue Prince) : « Philip Catherine est l'un des plus grands, des meilleurs guitaristes de notre temps. » (Midi Libre, 30/11/2000)
"... le grand Philip Catherine, sans avoir l'air d'y toucher, réinvente la recette du jazz pêchu et mélodique : "groovy". C'est que ça lui suinte des doigts à cet homme-là!" (Jazz Magazine, 11/98)
« Ein Konzertauftritt des Philip Catherine Quartets wie dieser darf ohne weiteres als Jazzkultur in Perfektion gelten. » (Fränkischer Tag, 3/3/2001)
« Brillanter Jazz-Gitarist. ... Das 'The Blue Prince' Stargastspiel des Philip Catherine Quartett war hochkarätiger Jazz, interpretiert von einem überragenden Weltklasse-Gitarristen un einer hörenswerten Begleitband. Nur selten kommt man in den Genuss, Jazz in solcher Vollendung zu hören. » (Nürnberger Zeitung, 5/3/2001)
PHILIP CATHERINE - Selected Discography
as a leader :
* STREAM ('70) Warner 46049
* SEPTEMBER MAN ('75) Atlantic 40 562
* GUITARS ('75) Atlantic 50 193
* BABEL (80) Electra 52 244
* END OF AUGUST ('82) WeA K 58 450-
*TRANSPARENCE ('86) Inakustik 8701CD
* SEPTEMBER SKY ('88) September 5106CD
* OSCAR ('88) Igloo 060CD
* I REMEMBER YOU ('90) Criss Cross
* MOODS, vol.I ('92) Criss Cross 1060
* MOODS, vol.II Criss Cross 1061CD
* Philip Catherine "LIVE" (97) Dreyfus Jazz FDM 36587
* GUITAR GROOVE (98) Dreyfus Jazz FDM 36599
* BLUE PRINCE (2000) Dreyfus Jazz FDM36614
* SUMMER NIGHT (2002) Dreyfus Jazz FDM 36637
* MEETING COLOURS (4/2005) Dreyfus Jazz FDM 36675
* GUITARS TWO (1/2008) Dreyfus Jazz FDM 46050
and with :
Chet BAKER : "Baker/Catherine/ Rassinfosse" Igloo 034CD
"Chet's Choice" Criss Cross 1016 CD
"Strollin" Enja 5005CD
"In Bologna, Live" Dreyfus 191 133-2
Stéphane GRAPPELLI:" Young Django" MPS 15510
"Live 1992" Birdology 517392-2
"Grappelli/Ponty/Catherine" America 6139
Larry CORYELL : "Twin House" Atlantic 50 342
"Splendid" Electra 52 986
N.H.O. PEDERSEN : "The Viking" Pablo 2310 894
"Art of the Duo" Enja8016-2
Dexter GORDON: "Something Different" Steeple Chase Scs 1136
Charlie MINGUS : "Three or Four Shades of Blue" Atlantic SD 1700
Charlie MARIANO/Jasper Van 't Hof : "Sleep my Love" Contemp LC 6055CD
MARIANO/Van 't Hof /Don ALIAS : "Operanoia" ('96) Intuition 3158 2
Didier LOCKWOOD/Chr. ESCOUDE : "Trio" JMS 031
Carla BLEY/Mike MANTLER : More Movies" Watt 10A/1A
Michaël GIBBS "The Only Chrome Waterfall Orch" Bronze BR 2012
Barney WILEN/Palle DANIELSSON :"Sanctuary" IDA 029CD
Jacques PELZER "Tribute to the Band Box" Igloo 106
Emmanuel BEX/Aldo ROMANO : "Trios"
SOLEDAD "Passage - the music of F. Devreese" EMI/Virgin Classics
and many others ....
.
